انرژی + بدهید

 


اثر پروانه‌ای – Butterfly Effect

چهارشنبه, مرداد ۳۱, ۱۳۹۷ ۱۵:۳۷
ارسال شده در قسمت : شوک, میخوام خودم باشم | بازدید : 167

خودم را در مطب دکتری یافتم، دکتری با عینک گرد، لباس اتو کشیده و قیافه‌ی خیلی موجه که پاهایش را روی هم انداخته بود و به طرز بیمارگونه‌ای با خودکارش بازی می‌کرد. پزشک در حالیکه مستقیم و بی آنکه اثری از شرم در نگاهش باشد، در  چشمام نگاه کرد و گفت: «داری می‌میری، این بخاطر نرسیدن اکسیژن به مغزت رخ میده. اینجور مردن با درد شدیدی همراهه، مرگ با سوزش و درد شدید در تمام بدن». گفت و شنیدم و درد کشیدم.

ازینکه دارم می‌میرم، غمگین بودم. آن هم با درد کذایی که خود را مستحقش نمی‌دانستم. مگر من همان‌قدر زندگی کرده بودم؟! و بیش از این، از اینکه پزشک بی‌شعور چطور با این قاطعیت از درد کشیدن موقع مرگم میگوید. یعنی هیج امیدی، احتمالِ حتی هیچ معجزه‌ای در کار نیست؟! شاید درد نکشیدم، دستکم خیلی درد نکشیدم، یا اصلا شاید نمردم…‌
آدمیزاد با امید زنده است، همیشه امید هست… با امید، بهتر می‌شود درد کشید. بهتر می‌شود مُرد حتی…! دانستن اینکه کسی با درد میمیرد، چه کمکی به او میکند؟ جز دردی بیش و رنجی زودرس. آدم وقتی امیدش می‌میرد، دیگر کارش تمام است.

دوست نداشتم بمیرم… و بیش از هر زمان دیگه‌ای، عطشِ زنده بودن و زندگی داشتم. آن‌هم درست در نزدیک‌ترین حالت ممکن به مرگ! باز هم تناقضی تلخ گریبانم را گرفته بود.

بعد یکدفعه، جایی کنار دوستی، آشنایی از قدیم‌ها بودم. یادم نیست چه می‌گفت، اصلا به گفتگوهایش توجهی نداشتم و تمام مدت حواسم به خندیدن‌های زیرپوستی و شادیِ درونش بود که با نگاهی خالی از اندوه، محقرانه مرگ را و دردم را تحقیر می‌کرد و عمدا هم می‌کرد.
و من، نه با او، که با خودم تحقیر می‌شدم، وقتی در مغزم لحظه‌هایی به سرعت مرور می‌شدند که با او بیرون رفته بودم، غذا خورده بودم، خندیده بودم و دست داده بودم. و واقعا احمق بودم. افسوس که خیلی دیر می‌فهمیدم. دلم برای تمام لحظه‌هایم سوخت، که با مُشتی بی‌شعور هم پیاله بودم و نمی‌دانستم. و حالا تمام آن لحظه‌ها که مُفت از چنگ داده بودمشان، گلویم را چنگ می‌زدند و داشتند خفه‌ام می کردند.

شوقِ زنده بودن در من ریشه دوانده بود، آن هم درست وقتی که قرار نبود دیگر زنده باشم. چه حسرتِ استخوان سوز غمناکی! تناقض‌ها، یکی پس از دیگری، لحظه‌ای امان نمی‌دادند.

از خواب پریدم و تازه متوجه شدم که همه‌اش را داشته‌ام خواب می‌دیده‌ام و در خواب واقعی می‌پنداشتم. واقعی‌تر از هر واقعیتی که ممکن است، نزدیک‌تر از هر حقیقتی چون دم و بازدم‌ِ هر نفس.

من ترسیده بودم. از نامهربانی‌هایی که در حق مهربان‌های زندگی‌ام کردم. و از مهربانی‌هایی که برایم کم بودند، و نگذاشتم مهربانی اوج بگیرد و بال بکشد برود تا دور دست‌های فداکاری و خودگذشتگی. و مهربانی را در قفس انداختم و پر ندادم. ترسیده بودم. چرا می‌ترسیدم از خشک شدنِ عشق در نگاه‌های سردی که عشق را از من بلعیده بودند و چرا نگذاشتم عشق برود، حتی اگر هیچ‌گاه بازنگردد. چرا از عشقِ درونم که عصاره‌ی مهربانی و کودک و خدا بود، ننوشاندم‌شان. چرا همه‌چیز داشت تمام می‌شد. چرا داشتم تمام می‌شدم.

ترسیدم از مردن، از مردن نابهنگام، از مردن وقتی هنوز آنچنان که می‌خواستی زندگی نکرده باشی. سیمین دانشور می‌گفت: « آدم‌هایی خوشبختند که عشق به موقع به سراغشان بیاد». و شاید آدم‌های خوشبخت، مرگ هم به موقع به سراغ‌شان می‌آید. نه پیش از آنکه عشق آمده باشد. و نه پس از آنکه عشق رفته باشد… نه چندان دیر که آخرِ فیلمت را آب بسته باشند و هی کِش بیاید این زندگی، آنقدر که زندگی را به سر و روی آن استفراغ کنی و دستانت کور و بی‌هدف در جستجوی مرگ چنگ بیاندازند. و نه آنقدر زود که هنوز کاری نیمه‌کاره، عشقی نیمه‌رفته، چیزی از امید، از آرزو و بخشی از زندگی، یا سهمی از خوشبختی در وجود آدم مانده باشد.

می‌ترسم از مرگ، وقتی هنوز چیزی در وجودم گم باشد. مرگ بیاید و من هنوز منتظر باشم… برای روزی که نیامده است، اتفاقی که نیافتاده. چیزی که با آن بشود دنیا را، لااقل بخشی از دنیای کسانی را، جایی بهتر برای زیستن کرد، و من هنوز پروانه نشده در پیله‌ی خویشتن بمیرم.
نامردیست که پروانه‌ها در پیله‌ی تنیده‌ی خویش، به شمایلِ یک کرم بمیرند. کرم‌ها می‌لولند! مهربانی تنهاست. دنیا بیش از همیشه، محتاج پروانه‌هاست!
حالا ای مرگ برو، و وقتی دیگر بیا… و پروانه‌ای را بمیران که با بودنش، جهان زیباتر شد.

 

  • – از ویکی‌پدیا فارسی:
    اثر پروانه‌ای نام پدیده‌ای است که به این اشاره می‌کند که تغییری کوچک در یک سیستم آشوب‌ناک چون جو سیارهٔ زمین (مثلاً بال‌زدن پروانه) می‌تواند باعث تغییرات شدید (وقوع توفان در کشوری دیگر) در آینده شود. اثر پروانه‌ای به این معناست که تغییر جزیی در شرایط اولیه می‌تواند به نتایج وسیع و پیش‌بینی نشده در ستاده‌های سیستم منجر گردد و این سنگ بنای تئوری آشوب است. در نظریه آشوب یا بی‌نظمی اعتقاد بر آن است که در تمامی پدیده‌ها، نقاطی وجود دارند که تغییری اندک در آنها باعث تغییرات عظیم خواهد شد. ایدهٔ این‌که پروانه‌ای می‌تواند باعث تغییری آشوبی شود نخستین بار در ۱۹۵۲ در داستان کوتاهی به نام آوای تندر اثر ری بردبری مطرح شد. عبارت «اثر پروانه‌ای» هم در ۱۹۶۱ در پی مقاله‌ای از ادوارد لورنتس به وجود آمد. وی در صد و سی و نهمین اجلاس ای‌ای‌ای‌اس در سال ۱۹۷۲ مقاله‌ای با این عنوان ارائه داد که «آیا بال‌زدن پروانه‌ای در برزیل می‌تواند باعث ایجاد تندباد در تکزاس شود؟»

به دوستانتان پیشنهاد کنید:

balatarin cloob viwio Donbaleh Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious
به این نوشته امتیاز بدهید:
اولین کسی باشید که نوشته بعدی را می‌خوانید ...

برای اینکه جدیدترین نوشته‌ها فوراً به ایمیل‌تان ارسال شود، ایمیل خود را در کادر زیر وارد و بر روی اشتراک رایگان کلیک کنید:

1- در صفحه باز شده، کد امنیتی را وارد کنید، ایمیل فعال سازی به نشانی شما فرستاده خواهد شد.

2- ایمیل خود را برای تایید نمودن ایمیل فعال سازی، بررسی نمایید.

- همانطور که می‌دانید، ابتدای آدرس ایمیل، www ندارد.


برای آموزش نحوه‌ی اشتراک، می‌توانید این [راهنما] را بخوانید



يك ديدگاه برای “اثر پروانه‌ای – Butterfly Effect”

  1. تمنا گفته است :

    شهریور ۲۰ام, ۱۳۹۷ در ۱۲:۰۳ ب.ظ

- لطفاً دیدگاه خود را به زبان پارسی بنویسید.

- در صورتی که صفحه‌کلید پارسی ندارید، گزینه تبدیل خودکار متن به پارسی را فعال نمایید.

- نشانی ایمیل شما محرمانه بوده و منتشر نخواهد شد.

- دیدگاه‌ شما بعد از تأیید توسط نویسنده وبلاگ، منتشر خواهند شد. در صورتی که تمایل به ارسال نظر خصوصی دارید، حتماً ذکر نمایید.

- لطفاً دیدگاه‌تان تا حد امکان مربوط به همین نوشته باشد. در غیر اینصورت می‌توانید از صفحه ارتباط با من استفاده نمایید.

پاسخ به نوشته


~X( [شیطونک] [رویا] [دعا] [خجالت] [تهوع] [تشویق] [بغل] [-( X( O:-) B-) @};- =P~ =)) =(( ;;) ;)) ;) :| :x :S :P :D :-h :-O :-?? :-? :-/ :-* :)) :) :(( :(
به صورت خودکار کلمات فینگلیش را به فارسی تبدیل کن. در صورتی که می‌خواهید انگلیسی تایپ کنید Ctrl+g را فشار دهید.


Warning: curl_setopt(): CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when an open_basedir is set in /home3/miraniir/public_html/mehdi/wp-content/plugins/goingup-web-analytics/goingup-web-analytics.php on line 38

Warning: curl_setopt(): CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when an open_basedir is set in /home3/miraniir/public_html/mehdi/wp-content/plugins/goingup-web-analytics/goingup-web-analytics.php on line 38

Warning: curl_setopt(): CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when an open_basedir is set in /home3/miraniir/public_html/mehdi/wp-content/plugins/goingup-web-analytics/goingup-web-analytics.php on line 38

Warning: curl_setopt(): CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when an open_basedir is set in /home3/miraniir/public_html/mehdi/wp-content/plugins/goingup-web-analytics/goingup-web-analytics.php on line 38